خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد
۲
هر جا رود به محمل لیلی است همرکابمجنون کدورتی ز بیابان نمی کشد
۳
خونین دل ترا هوس تاج لعل نیستمنت ز لاله کوه بدخشان نمی کشد
۴
من بی نصیبم از تو وگرنه کدام خاراز گل هزار لطف نمایان نمی کشد
صفحهٔ ۱ از ۴