خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد
۲
زان چشم پر خمار می ناب می چکدزان خانه الحذر که ازو آب می چکد
۳
از سروبوستانی اگر آب می چکدناز از خرام آن گل سیراب می چکد
۴
از روی تازه گل اگر آب می چکدزان روی لاله رنگ می ناب می چکد
صفحهٔ ۱ از ۳