خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از همت بلند اثر در جهان نماندیک سرو در سراسر این بوستان نماند
۲
روشندلان چو برق گذشتند از جهانخاکستری بجای ازین کاروان نماند
۳
در بسته مانددیده یعقوب انتظاراز قاصدان مصر مروت نشان نماند
۴
مرغان نغمه سنج جلای وطن شدندجز بیضه شکسته درین آشیان نماند
صفحهٔ ۱ از ۲