خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
۲
آنها که دیده از رخ جانانه بسته اندبر آفتاب روزن کاشانه بسته اند
۳
عاشق چرا دلیر نباشد به سوختنکز شمع نخل ماتم پروانه بسته اند
۴
بر روی خویشتن در حاجت گشوده اندبر سایل آن کسان که در خانه بسته اند
صفحهٔ ۱ از ۲