خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
۲
ای سرو وقت رفتن ازین لاله زار نیستنخل مصیبت شهدا را نبسته اند
۳
سهل است اگر زپای فتادیم در رهشبال تپیدن دل مارا نبسته اند
۴
رنگ حجاب می چکد از روی گلرخانبر خود چو لاله رنگ حنا را نبسته اند
صفحهٔ ۱ از ۲