خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
۲
مهر خموشیم که ز آیینه طلعتانچندین تهیه بهر شکستم گرفته اند
۳
در دل نهان چگونه کنم داغ عشق راصد بار بیش برگه ز دستم گرفته اند
۴
دیوار پست را خطر از موج فتنه نیستزان مانده ام به جای که پستم گرفته اند
صفحهٔ ۱ از ۳