خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
۲
ما را چه اختیار که ضبط نگه کنیمسر رشته نظاره به منظور داده اند
۳
زان باده ای که میکده پرداز آن منمته جرعه ای به انجمن طور داده اند
۴
در دشت عشق ملک سلیمان عقل رارندان باد دست به یک مور داده اند
صفحهٔ ۱ از ۳