خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
۲
در بند غم منال که مرغان دوربینسیر چمن ز روزنه دام کرده اند
۳
مستان ز قید شنبه وآدینه فارغندرو در پیاله پشت به ایام کرده اند
۴
در علم آشنایی آن چشم عاجزندآنان که وحش را به فسون رام کرده اند
صفحهٔ ۱ از ۲