خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
۲
بهر خدا ز خلق شکایت نکرده انددر راه کعبه ناز مغیلان کشیده اند
۳
در حلقه نظارگیان با کمال قربخط بر زمین ز سایه مژگان کشیده اند
۴
چون بوریا شکسته دلان حریم عشقمشق شکستگی به دبستان کشیده اند
صفحهٔ ۱ از ۳