خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند
۲
کی ناز خشک می کشد از موجه سرابلب تشنه ای که ناز به آب بقا کند
۳
زنجیر بندخانه تقدیر محکم استچون مور از میان کمر حرص وا کند
۴
بی جذبه مشکل است برون آمدن ز خویشاین کاه را ز دانه جداکهربا کند
صفحهٔ ۱ از ۴