خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دور باش کی حذر اغیار می‌کندگلچین کجا ملاحظه از خار می‌کند
۲
سیراب اگر شود جگر تشنه از سرابکوثر علاج تشنه دیدار می‌کند
۳
هموار می‌کند به خود این سنگلاخ رااز خلق هرکه روی به دیوار می‌کند
۴
مژگان اشکبار شود موی بر تنشدر هر دلی که ناله من کار می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۴