خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند
۲
در خشکسال آب گهر کم نمی شودبخل فلک به اهل قناعت چه می کند
۳
باران بی محل ندهد نفع کشت رادر وقت پیری اشک ندامت چه می کند
۴
خال ترا به یاری خط احتیاج نیستاین دزد خیره پرده ظلمت چه می کند
صفحهٔ ۱ از ۳