خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند
۲
دست ز کار رفته چه محتاج دامن استشمع گدازیافته محفل چه می کند
۳
از پیچ وتاب دل خبری نیست جسم رابا پای خفته دوری منزل چه می کند
۴
یک دل حواس جمع مرا تار ومار کردزلف شکسته تو به صد دل چه می کند
صفحهٔ ۱ از ۳