خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را نگاه گرم تو دیوانه می کندآیینه را رخ تو پریخانه می کند
۲
دل می خورد غم من ومن می خورم غمشدیوانه غمگساری دیوانه می کند
۳
آزادگان به مشورت دل کنند کاراین عقده کار سبحه صد دانه می کند
۴
ای زلف یار سخت پریشان ودرهمیدست بریده که ترا شانه می کند
صفحهٔ ۱ از ۲