خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند
۲
عارف ز شاهدان مجازست بی نیازدریاکش التفات به ساغر نمی کند
۳
نتوان فریفت تشنه دیدار را به آبعاشق نظر به چشمه کوثر نمی کند
۴
داغی که هست در جگر قدردان عشقبا آفتاب وماه برابر نمی کند
صفحهٔ ۱ از ۴