خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کندوحشت رَم از طبیعت آهو نمی‌کند
۲
از پاکدامنان نکند حسن اجتنابگل با صبا مضایقه در بو نمی‌کند
۳
از سینه هر دلی که به بوی تو شد جداچون نافه بازگشت به آهو نمی‌کند
۴
سنگ و گهر یکی است به چشم خداشناسمیزان عدل میل به یک سو نمی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳