خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
۲
نقش مراد طرح به اقبال می دهندجمعی که تکیه گاه خود از بوریا کنند
۳
ظاهر شود که خلق چه دارند در بساطدر کشوری که یوسف ما رابها کنند
۴
زخم دهان شکوه نمایان نمی شودمردم به قدر حاجت اگر اکتفا کنند
صفحهٔ ۱ از ۲