خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
۲
بحری است بحر عشق که موج و حباب رادریادلان تصور تیغ و سپر کنند
۳
خرطوم پشه را کجک فیل کرده اندتا اقویا ز آه ضعیفان حذر کنند
۴
عشاق را به راهنما احتیاج نیستچون کوهکن به تیشه خود راه سر کنند
صفحهٔ ۱ از ۳