خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که تو عشاق را همچو شکر می‌کشیجان مرا خوش بکش این نفس ار می‌کشی
۲
کشتن شیرین و خوش خاصیت دست توستزانک نظرخواه را تو به نظر می‌کشی
۳
هر سحری مستمر منتظرم منتظرزانک مرا بیشتر وقت سحر می‌کشی
۴
جور تو ما را چو قند راه مدد درمبندنی که مرا عاقبت بر سر در می‌کشی
صفحهٔ ۱ از ۲