خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند
۲
بلبل گلوی خویش عبث پاره می کنداین شوخ دیدگان به سخن دل نمی دهند
۳
آزادگان تلاش شهادت نمی کنندتا خونبهای خویش به قاتل نمی دهند
۴
از تلخی سوال گروهی که واقفندفرصت به لب گشودن سایل نمی دهند
صفحهٔ ۱ از ۲