خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود
۲
گرد کدورت از دل بی‌رحم گل‌رخانبی بال و پر فشانی بسمل نمی‌رود
۳
یک سو گذار شرم که بی‌روی گرم شمعپروانه بی‌حجاب به محفل نمی‌رود
۴
افسردگان چو سنگ نشانند خرج راهپای به خواب رفته به منزل نمی‌رود
صفحهٔ ۱ از ۳