خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستگی این سماع هست ز بیگانه‌ایز ارچلی جغد گشت حلقه چو ویرانه‌ای
۲
آنک بود همچو برف سرد کند وقت راچون بگدازد چو سیل پست کند خانه‌ای
۳
غیر برونی بدست غیر درونی بتراز سبب غیریست کندن دندانه‌ای
۴
باد خزانست غیر زرد کند باغ راحبس کند در زمین خوبی هر دانه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲