خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شودطوطی ز پشت آینه گویا نمی‌شود
۲
چندان که گرد محمل لیلی است در نظرمجنون غبار خاطر صحرا نمی‌شود
۳
زاهد چگونه از سر فردوس بگذردکودک حریف ذوق تماشا نمی‌شود
۴
دیوانگی است چاره دل چون گرفته شداین قفل از کلید دگر وا نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳