خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر رهروی دچار به منزل نمی‌شوداین راه قطع بی‌کشش دل نمی‌شود
۲
زنجیر موج مانع شور محیط نیستمجنون ما به سلسله عاقل نمی‌شود
۳
گلگونه خجالت روح است روز حشرخونی که زیب دامن قاتل نمی‌شود
۴
نتوان به ماه نو گره آسمان گشودناخن حریف آبله دل نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۴