خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
۲
در سجده خداست تنومندی بقاتا حلقه است زور کمان کم نمی شود
۳
لب بسته در محیط، صدف کرد زندگیقانع رهین منت حاتم نمی شود
۴
ز آمیزش کجان نشود طبع راست کجاز اتصال حرف، الف خم نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۳