خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
۲
در زیر تیغ هر که سری باز کرده استمشکل که تن به سایه بال هما دهد
۳
یک عمر در فراق تو خون خورده ایم مایک روز وصل داد دل ما کجا دهد
۴
از بوسه آنچه می دهی ای سنگدل به منحاشا که هیچ سفله به دست گدا دهد
صفحهٔ ۱ از ۳