خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
۲
در بزم عشق کیست که سازد صدا بلنداینجا سپند سرمه به آواز می دهد
۳
امروز در قلمرو جرأت دل من استکبکی که سینه طرح به شهباز می دهد
۴
دل ذره ذره گشت وهمان گرم ناله استاین جام توتیا شد وآواز می دهد
صفحهٔ ۱ از ۲