خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد
۲
آن دل رمیده ام که درین دشت آتشینپیکان آبدار، مرا دل نمی دهد
۳
موجی که پشت پای به بحر گهر زده استدامن به دست خالی ساحل نمی دهد
۴
خونم کدام روز که از شوق تیغ تورقصی به یاد طایر بسمل نمی دهد
صفحهٔ ۱ از ۳