خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید
۲
مهر قبول بر ورق من زد آسماناین داغ همچو لاله احمر به من رسید
۳
هر نشأه ای که در جگر خم ذخیره داشتیک کاسه کرد عشق چو ساغر به من رسید
۴
روزی که شد محیط کرم آستین فشانچندین هزار دامن گوهر به من رسید
صفحهٔ ۱ از ۳