خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید
۲
دیگر چه لازم است که مشق جنون کنددیوانه ای که خط به سواد جهان کشید
۳
با خامشی بساز که تلخی نمی کشداین شهد را کسی که به کام وزبان کشید
۴
دیوان عاشقان به قیامت نمی کشدخط انتقام ما ز رخ دلستان کشید
صفحهٔ ۱ از ۲