خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از زیر خاک ناله ما می‌توان شنیدبیرون باغ نیز نوا می‌توان شنید
۲
برگ خزان رسیده بود ترجمان باغاز رنگ چهره حال مرا می‌توان شنید
۳
باور که می‌کند که ازان چشم سرمه دارآواز دور باش حیا می‌توان شنید
۴
سینگین دلی وگرنه ز طرف کلاه خویشآواز دل شکستن ما می‌توان شنید
صفحهٔ ۱ از ۳