خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
۲
چون تاک سر ز کوچه مستی برآوریدتا دست حلقه در کمر هر شجر کنید
۳
هنگامه ای به خون دل آماده کرده ایممعشوق بی تکلف ما را خبر کنید
۴
نشنیده اید می شکند سنگ سنگ رااز سنگ بیشتر حذر از هم گهر کنید
صفحهٔ ۱ از ۳