خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
۲
آغاز ترا رتبه انجام کمال استانجام تو چون بهتر از آغاز نگردد
۳
من حرف ز عشاق زنم او ز مخالفطنبور من و عقل به هم ساز نگردد
۴
هر کس شنود نغمه داودی زنجیرپروانه هر شعله آواز نگردد
صفحهٔ ۱ از ۲