خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
۲
دامن به میان تا نزند اشک ندامتگرد گنه از خانه تن شسته نگردد
۳
برچهره یوسف اثر سیلی اخواننیلی است که از صبح وطن شسته نگردد
۴
خون زنگ نشوید ز دل غنچه پیکاناز باده غبار دل من شسته نگردد
صفحهٔ ۱ از ۳