خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد
۲
جویای دل صاف بود چهره روشنآیینه محال است پریخانه نگردد
۳
نزدیکی شمع است جهانسوز وگرنهفانوس حجاب پر پروانه نگردد
۴
کافر ز قبول نظر خلق شود دلاین کعبه محال است صنمخانه نگردد
صفحهٔ ۱ از ۳