خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیری ز تپیدن دل بیتاب نداردآسودگی این قطره سیماب ندارد
۲
بر صاف ضمیران سخن سخت گران نیستپروای شکست آینه آب ندارد
۳
شبنم چه طراوت دهد این لاله‌ستان را؟سیری جگر سوخته از آب ندارد
۴
بیدار نگردد دل غافل به نصیحتاز خار حذر پای گرانخواب ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳