خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد
۲
مرده است دل زاهد دمسرد ز تزویرچون برسرخودگنبددستارنسازد
۳
زنهار مکن خوارعزیزان جهان راتا چرخ عزیزان ترا خوارنسازد
۴
آیینه اقبال به کس رو ننمایدتا سرمه ز خاکستر ادبارنسازد
صفحهٔ ۱ از ۲