خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فیض دم صبح از لب خندان تو یابندشهدی است شکرخند که در شان تو یابند
۲
هر دل که شودآب درین باغ چو شبنمزیر قدم سرو خرامان تو یابند
۳
در راه صبا غنچه نشینند عزیزانتا بوی گل از چاک گریبان تو یابند
۴
یوسف صفتان پیرهن خویش فروشندتا قطره ای از چاه زنخدان تو یابند
صفحهٔ ۱ از ۴