خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خویش چو گردون نکنی تا سفری چنداز ثابت وسیارنیابی نظری چند
۲
از خانه زنبور حوادث نخوری شهدتا در رگ جانت ندود نیشتری چند
۳
شیرازه دریای حلاوت رگ تلخی استشکرانه هر تلخ بنوشان شکری چند
۴
در سایه دیوار سلامت ننشینداز سنگ ملامت نخورد هرکه سری چند
صفحهٔ ۱ از ۴