خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند
۲
دریا به نظر تنگتر از چشم حباب استکم ظرف کسانی که به گنجینه بسازند
۳
خوش وقت گروهی که ز اسباب تعلقچون نافه به یک خرقه پشمینه بسازند
۴
این قوم خودآرا که کنون برسردستندوقت است نگین خوداز آیینه بسازند
صفحهٔ ۱ از ۳