خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خاک پای تو ای مه هر آن شبی که بتابیبه جای عمر عزیزی چو عمر ما نشتابی
۲
چو شب روان هوس را تو چشمی و تو چراغیمسافران فلک را تو آتشی و تو آبی
۳
در این منازل گردون در این طواف همایونگر از قضا مه ما را به اتفاق بیابی
۴
اگر چه روح جهانست و روح سوی نداردثواب کن سوی او رو اگر چه غرق ثوابی
صفحهٔ ۱ از ۳