خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
۲
این زهدفروشان ز خدا بیخبراننداین دست و دهن آب کشان پاک برانند
۳
غیر از گهر عشق که پاینده و باقی استباقی همه چون موج ز دریا گذرانند
۴
جمعی که نظر بسته گذشتند ازین باغانصاف توان داد که از دیده ورانند
صفحهٔ ۱ از ۴