خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
۲
در دیده حیرت زدگان فرش بود حسنچون عکس ز آیینه تصویر برآید
۳
در سلسله یک جهتان نیست دورنگییک ناله ز صد حلقه زنجیر برآید
۴
از هرزه درایی اثر از بانگ جرس خاستبسیار چو شد ناله ز تأثیر برآید
صفحهٔ ۱ از ۳