خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
۲
با بخت سیه حادثه سهل عظیم استهر خار سنانی به شب تارنماید
۳
همواری تیغ آفت جانهای سلیم استزان بد گهر اندیش که هموارنماید
۴
در دیده این بی بصران عالم انوارزنگی است که در آینه تارنماید
صفحهٔ ۱ از ۳