خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
۲
در سبزه و گل آب روان پرده نشین استماهی که درین سبزحصارست ببینید
۳
قانع مشوید از خط استاد به خواندنحسنی که نهان در خط یارست ببینید
۴
آن گرد که بر عرش کله گوشه شکسته استاز جلوه آن شاهسوارست ببینید
صفحهٔ ۱ از ۵