خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشت از سرخم پنبه ز مینا برباییدبرچهره خود روزن جنت بگشایید
۲
در پرده نشستن به زنان است سزاوارمردانه ازین پرده نیلی بدر آیید
۳
از سایه ببرید اگر مهر پرستیداز خودبگریزید اگر مرد خدایید
۴
این راه نه راهی است که با بار توان رفترندانه ازین خرقه سالوس برآیید
صفحهٔ ۱ از ۴