خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد
۲
خط نرسته پیداست از چهره نکویانمو را چگونه پنهان در شیر می توان کرد
۳
هر چند صد بیابان وحشی تر از غزالیمما را به گوشه چشم تسخیر می توان کرد
۴
از بحر تشنه چشمان لب خشک بازگردندآیینه را ز دیدار کی سیر می توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳