خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
۲
آب حیات آثار گر در جهان نباشدکس عمر بی بقا را چون مستدام سازد
۳
روی گشاده باشد مفتاح بی زبانانآیینه طوطیان را شیرین کلام سازد
۴
ترک جهان فانی شوق سرای باقیدارفنا به منصور دارالسلام سازد
صفحهٔ ۱ از ۳