خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۴۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
۲
حدیث عشق مگو چون دل دونیم نداریکه هیچ دعوی ثابت به یک گواه نگردد
۳
بجز شکست ندارد بهار عالم امکانگلی که باربرآن گوشه کلاه نگردد
۴
هجوم خلق نگردد حجاب وحدت یزدانعلم نهفته ز بسیاری سپاه نگردد
صفحهٔ ۱ از ۳