خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گهی به سینه درآیی گهی ز روح برآییگهی به هجر گرایی چه آفتی چه بلایی
۲
گهی جمال بتانی گهی ز بت شکنانیگهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی
۳
بشر به پای دویده ملک به پر بپریدهبه غیر عجز ندیده چه آفتی چه بلایی
۴
چو پر و پاش نماند چو او ز هر دو بماندتو را به فقر بداند چه آفتی چه بلایی
صفحهٔ ۱ از ۵